submenu

Schenking schilderij Luc Devondel - 27/09/2020

‘De Boesdaalhoeve was zijn favoriete onderwerp’

In de Boesdaalhoeve prijkt binnenkort een nieuw kunstwerk van de hand van Luc Devondel, een gepassioneerde amateurschilder en vroegere buur van de hoeve. De man overleed drie jaar geleden en liet een heel aantal schilderijen van de Boesdaalhoeve na.

Zijn dochter Marleen schonk een paar weken geleden een van die werken aan het gemeenschapscentrum.

Luc Devondel was geen geboren en getogen Rodenaar, maar woonde en werkte er wel het grootste deel van zijn leven. ‘Mijn vader groeide op in Evere, in een gezin van witloofboeren, en verhuisde toen hij mijn moeder Nellie had leren kennen naar Sint-Genesius-Rode’, vertelt dochter Marleen (62). ‘Mama was een van de vijf dochters van de familie Beens, die in de Nieuwstraat woonde. Ze ontmoetten elkaar tijdens een toneelvoorstelling. Mijn papa was behalve door schilderen ook gepassioneerd door theater.’

Luc Devondel en zijn vrouw bouwden eind jaren 50 een huis in de Teeltlaan, in de wijk net boven de Boesdaalhoeve. ‘Papa begon op zijn zestiende als loopjongen bij de ASLK-bank en werkte zich in de loop der jaren op tot kantoordirecteur van de regio Beersel. Mijn oudere zus Hilde heeft veel jaren thuis voor mijn vader gezorgd, zodat hij in de Teeltlaan kon blijven wonen. Dat was zijn uitdrukkelijke wens. Van verhuizen naar een rusthuis wilde hij niets weten. Hij was echt verknocht aan dat huis en de bomen in de Teeltlaan.’

Familie Van Cutsem

Marleen Devondel woonde zelf tot ze in de twintig was in het ouderlijke huis in de Teeltlaan, voor ze naar het Antwerpse verhuisde. ‘In de jaren 60 was de familie Van Cutsem pachter van de Boesdaalhoeve. Ze hadden gewassen, koeien, paarden, noem maar op. Die paarden braken op een dag uit in de villawijk en aten de sierbloemen op in de voortuinen. Dat moment vergeet ik nooit. In die tijd was het in de omgeving van onze kleine wijk nog een en al veld en boerderijen, met hier en daar een huis. We gingen onze melk en boter altijd halen in de Boesdaalhoeve. Vaak speelden we urenlang in het vervallen bakkershuisje. Ik herinner me de grote binnenkoer met in het midden een enorme mesthoop. We zagen de hoeve dus niet alleen vanuit ons huis, we roken ze vaak ook. Als ik nu, zo veel jaar later, mest ruik, brengt me dat terug naar Rode’, lacht Marleen.

‘Ik denk met plezier terug aan mijn jeugd in het mooie en landelijke Sint-Genesius- Rode. Ik heb hier nog een goede vriendin wonen en ga er regelmatig op bezoek. Ook al is Rode erg veranderd, het blijft een heel leuke plek om naartoe te komen. Ik wandel nog altijd graag in de buurt van de Boesdaalhoeve. Toen ik er nog woonde, heb ik de gebouwen langzaam aan zien vervallen. Gelukkig werd de hoeve in de jaren 70 beschermd en gerestaureerd. Het blijft voor mij een iconische pek in Sint-Genesius-Rode.’

Vanuit de slaapkamer

Vanuit zijn woning schilderde Luc Devondel vele keren de Boesdaalhoeve. ‘Hij trok er af en toe op uit met zijn schildersezel, maar hij schilderde ook vaak gewoon vanuit zijn slaapkamerraam, dat uitkeek op de hoeve. De Boesdaalhoeve was eigenlijk zijn favoriete onderwerp als schilder. Hij schilderde ze in alle seizoenen’, vertelt Marleen. ‘Papa was een grote kunstliefhebber. Hij hield enorm van de werken van Vincent Van Gogh en Rubens. Hij maakte vaak portretten van mama en ook van mij, mijn broer en mijn zus. Maar eigenlijk vonden we dat niet zo leuk. Zo lang moeten stilzitten, als kind vonden we  dat maar niets’, geeft Marleen toe.

Virtuele galerij

Luc Devondel overleed in 2017. Hij was toen 89. ‘Papa is blijven schilderen tot het einde. Hij was een heel passionele man, met veel humor ook. Bescheidenheid was niet zijn grootste eigenschap,’ lacht Marleen, ‘maar hij beschikte gelukkig ook over een stevige dosis zelfrelativering. Hij was iemand met een grote mond, maar tegelijk een klein hartje. Ik denk nog elke dag aan hem en hij leeft gelukkig ook verder in zijn schilderijen. Na zijn dood zijn er een heel aantal werken verkocht en geschonken. De rest is verdeeld tussen de kinderen. In mijn huis hangen ook een heel aantal van zijn schilderijen, maar ik kan ze niet allemaal een plek geven. Voor zijn tachtigste verjaardag deden we papa een virtuele galerij cadeau. Je vindt ze op www.lucdevondel.com. Als er mensen uit Rode interesse hebben in een schenking van een van zijn schilderijen, mogen ze altijd contact met me opnemen. Ik ben alvast heel blij dat het team van de Boesdaalhoeve is ingegaan op mijn voorstel. Papa zou dat ‘magnifiek’ hebben gevonden. Hij heeft trouwens ooit nog tentoongesteld in de hoeve, toen het een cultureel centrum was geworden. Nu een van zijn werken een permanente plek krijgt in het gebouw, is de cirkel rond’, besluit Marleen tevreden.

 

 

 

Tekst: Tina Deneyer
Foto: © Tine De Wilde
Uit: buurten september 2020