submenu

Pierre-Yves Bouvy, initiatiefnemer QR-codewandeling - 19/12/2020

Met de teletijdmachine op stap door Rode

Op een zestigtal plaatsen in de gemeente kan je voortaan halt houden aan een QR-code. Als je die scant met een mobiel toestel zoals een smartphone of tablet, krijg je een foto te zien die in een ver verleden op dezelfde plaats is genomen.

Voor initiatiefnemer PierreYves Bouvy – die opgroeide in de buurt van Charleroi – was het de ideale manier om de geschiedenis van Rode beter te leren kennen.

‘En zeggen dat ik op school altijd gebuisd was voor geschiedenis’, lacht hij. ‘Wat me wel fascineerde, waren oude gebouwen. Als ik zag dat er ergens een oud pand gesloopt werd, probeerde ik me voor te stellen hoe de mensen daar vroeger leefden. Bovendien heb ik een voorliefde voor alles wat met elektronica en programmatie te maken heeft. De QR-codes zijn een manier om het verleden toegankelijker te maken. Die competentie wilde ik graag ter beschikking stellen van de Rodenaren.’

‘Ik ben afkomstig van Loverval, een deelgemeente van Gerpinnes in de provincie Henegouwen’, vertelt hij in vlekkeloos Nederlands. ‘Ik heb in Brussel gestudeerd en daarna ook altijd in de buurt van de hoofdstad gewerkt. We hebben ongeveer 20 jaar in Brussel gewoond, maar toen ons gezin uitbreidde, vonden we het tijd om de stad te verlaten. Zo zijn we in Sint-Genesius-Rode terechtgekomen. Ik vind het hier aangenaam wonen, ook al wist ik aanvankelijk weinig over de streek.’

‘Het initiatief voor de infoborden met QR-codes komt van mij, maar ik heb het concept niet zelf uitgevonden. Op Facebook zag ik toevallig een bericht passeren van een gelijkaardig initiatief in mijn geboortedorp. Het leek me leuk om daar in Rode iets mee te doen. Ik nam contact op met het gemeentebestuur om mijn idee uit de doeken te doen. Na een eerste vergadering met schepenen Anne Sobrie en Miguel Delacroix mocht ik een dossier opbouwen, dat ze aan het college konden voorleggen. Uiteindelijk gaf het college groen licht en stelde het ook wat budget ter beschikking.’

Panini

‘Tijdens de zomervakantie ging ik op zoek naar oude foto’s. Ik zocht zelf afbeeldingen op het internet en deed een oproep via Facebook. Van een aantal Rodenaren kreeg ik privéfoto’s toegestuurd. Zo was er eentje uit de jaren 70 waarop de afbraak van brouwerij De Greef te zien is. Die QR-code bevindt zich in de Lindestraat, vlak naast het Koningsplein. Het is een beetje als een verzameling van Panini-stickers’, lacht hij. ‘Als je foto’s binnenkrijgt die je nooit eerder hebt gezien, geeft dat een kick. Soms kreeg ik postkaarten in mijn mailbox, waarvan ik geen idee had welke gebouwen erop te zien waren. Dan duurde het soms verschillende weken vooraleer er ergens een aanknopingspunt opdook. Maar als dat gebeurde, was ik zo blij als een kind.’

‘De QR-codes hangen momenteel op meer dan 60 plaatsen in de gemeente. Als je de code scant met een mobiel toestel zoals een smartphone of tablet, reis je terug in de tijd. Je ziet een oude foto of postkaart met een beeld van hoe de omgeving er vroeger uitzag. Er staat ook altijd een woordje uitleg bij over de gebouwen, de personen of de omgeving die je op de foto ziet. Soms zijn de plekken nog goed herkenbaar, maar in andere gevallen heb je een stevige dosis verbeeldingskracht nodig. Mensen moeten ook beseffen dat we de QR- codes niet om het even waar mogen ophangen. Daardoor hebben we soms niet 100 procent dezelfde invalshoek als op de foto. Maar we hebben wel geprobeerd om ze overal op de best mogelijke manier te bevestigen.’

Drie wandelingen

‘Het project bestaat uit twee delen’, vermeldt Pierre-Yves. ‘Er zijn niet alleen de QR-codes, maar er is ook een website aan gekoppeld. Daar willen we een aantal verhalen uit de Rodense geschiedenis op een toegankelijke manier uitlichten. Momenteel staat er al een artikel online over de papierfabriek, en er zijn nog teksten in de maak over het kasteel Malibran en over de bioscopen in Rode. Het is de bedoeling dat  Rodenaren de verhalen en anekdotes zelf aanleveren.’

‘Op de website vind je ook een overzichtskaart van alle QR-codes. We hebben bovendien drie wandelingen uitgestippeld. De groene wandeling is een lus van twee kilometer in en rond het dorpscentrum. De oranje wandeling is zo’n acht kilometer. Die leidt onder andere naar de Lindestraat en de Stationsstraat. Ten slotte is er een  rode lus van zestien kilometer die alle QR-codes aandoet.’

‘Via de statistieken op de website kan ik trouwens perfect meten welke borden het vaakst gescand worden. De twee populairste QR-codes hangen op het Koningsplein en op het Termeulenplein. Dat laatste plein bestaat vandaag niet meer, maar lag vroeger op de kruising van de Termeulenstaat en de Stationsstraat.’

Ontmoetingen

In de voorbereidingsfase van het QR-project leerde Pierre-Yves heel wat nieuwe mensen kennen. ‘Als ik door de gemeente trok om de borden op te hangen, kwamen bewoners en voorbijgangers al eens nieuwsgierig een kijkje nemen of verhalen over vroeger vertellen. Dat waren altijd leuke ontmoetingen. Toen ik buiten aan café Ons Parochiehuis een bord ophing aan een verlichtingspaal, kwam de uitbater van het café naar buiten. Hij vond het zo’n leuk initiatief dat hij vroeg om ook zo’n bordje in het café te mogen ophangen. Ik heb hem er eentje gegeven dat ik zal activeren zodra hij tekst en foto’s bezorgt.’

‘Of er QR-codes zijn waar ik zelf een speciale band mee heb? Elke plek heeft zijn charme. Op het Stationsplein kom je tijdens de wandeling een detailfoto tegen van een man op een hoge houten ladder, die de straatverlichting aan het herstellen is. Het is een uitvergroting van een oude postkaart. Dat vind ik een mooi detail. Ook de stopplaats aan de huidige Beukenbosstraat vind ik mooi en confronterend tegelijk. Geen enkel huis op de oude foto bestaat vandaag nog. Dat grijpt mij aan. Zo is er ook een foto uit 1923 van het 150-jarige jubileum van de papierfabriek, met daarop honderden mensen die in een grote zaal aan de feesttafel zitten. Al die mensen zijn inmiddels overleden, inclusief de kinderen die op de foto te zien zijn.’

‘Vooraleer ik aan het project begon, wist ik zo goed als niks over het verleden van Rode. Ik rekende op de inwoners om me de geschiedenis te leren kennen. Al die fragmenten vormen een ketting van beelden en verhalen die dankzij de QR-codes tastbaar worden voor de volgende generaties. Het project is een mooie wisselwerking geworden. Ook voor mensen zoals ik, die hier komen wonen maar eigenlijk weinig over de streek kennen, is het boeiend om te zien hoe het leven in Rode vroeger was.’

meer info: www.rodevroeger.be

 

Tekst: Heidi Wauters
Foto: © Tine De Wilde
Uit: buurten december 2020