De Boesdaalhoeve wuift Pascal Velkeneers uit

Pascal belandde twintig jaar geleden in de Boesdaalhoeve. ‘Dicht bij huis en dan nog eens in het gemeenschapscentrum waar ik graag naar voorstellingen ging.’ Hij vond al snel zijn draai en was onderweg ook zeven jaar conciërge. De administratie en communicatie waren twee constanten in zijn carrière.

Samen afdrogen

‘De job is enorm geëvolueerd, vooral met de opkomst van nieuwe media’, zegt hij. ‘Toen ik begon, was er nog geen Facebook, om een voorbeeld te geven. Onze communicatie verliep vooral via affiches en buurten. Nu is dat allemaal veel uitgebreider.’

Naast veel administratieve taken bestond een deel van Pascals werk uit het contact met boekingskantoren, het voorbereiden en opvolgen van de voorstellingen en de catering. ‘Het was een voorrecht een deel van ‘bekend Vlaanderen’ te mogen ontvangen. Zo goed als allemaal waren dat fijne, gewone en dankbare mensen waarmee we aan tafel voor en na de show vaak interessante of gezellige gesprekken hebben gehad. Soms zelfs tot in de keuken waar sommigen gewoon binnenwandelden net voor de show. Eentje bood zelfs oprecht aan om de vaat af te drogen.’

Boeiende jaren

In het begin van zijn carrière was de musicalafdeling van het Koninklijk Conservatorium in de Boesdaalhoeve gevestigd. ‘Overdag werd er dus les gegeven en dat betekende dat alles vaak snel opgesteld moest worden voor een avondvoorstelling’, weet Pascal. ‘Dat was bijzonder hectisch. Alleen al over die periode kan ik veel verhalen vertellen …om maar niet over de volledige 20 jaar in de Boesdaalhoeve te spreken.’ (lacht)

Pascal zag veel collega’s komen en gaan in wat hij steevast het ‘mooiste gemeenschapscentrum van Vlaanderen’ noemt, maar gaat met een tevreden gevoel met pensioen. ‘Ik hou goede herinneringen over aan deze periode’, zegt hij. ‘En ik ga ze absoluut koesteren. De Boesdaalhoeve is al die jaren een vertrouwde plaats geweest voor onze bezoekers en onze verenigingen en zal dat ongetwijfeld nog vele jaren blijven.’

West-Vlaanderen

In Sint-Genesius-Rode lopen we Pascal wel niet snel meer tegen het lijf. ‘Ik ben anderhalf jaar geleden verhuisd naar West-Vlaanderen’, zegt hij. En nu? ‘Open gerust het blik clichés over pensioen. Ik ga tijd maken voor mezelf, mijn partner, alle mensen die me dierbaar zijn en enkele hobby’s … Maar bovenal zal ik dankbaar blijven voor waar ik hier met enorm veel ‘goesting’ aan heb mogen meewerken.’

Bart Kerckhoven
uit: Buurten maart 2024