Gemeenschapskrant Uit het centrum
Mensen uit de Boesdaalhoeve: Paul Donies
01/10/24
In augustus ging Paul Donies aan de slag als technicus voor de Boesdaalhoeve. ‘Vroeger heb ik nog voor ‘de Rand’ gewerkt. Voor mij voelt de nieuwe start dan ook een beetje als thuiskomen.’
Pauls loopbaan speelt zich vooral achter de schermen af. ‘Als technicus ben je er in de eerste plaats om de technische kant van een voorstelling in goede banen te leiden. Je wil artiesten ontzorgen, zodat zij zich helemaal op hun artistieke prestatie kunnen focussen.’
Zelf weet Paul hoe belangrijk dat is. Jaren geleden speelde hij als basgitarist bij de band Martelaren van Gorcum. ‘Wij brachten covers van Nederlandstalige liedjes. Toen ik vader werd van twee prachtige dochters, was er helaas minder tijd om te repeteren en op te treden. De Nieuwe Martelaren bestaan nog steeds, maar hebben ondertussen wel wat muzikantenwissels achter de rug.’
Theater- en cultuurliefhebber
‘Niet zo lang geleden maakte ik deel uit van het Londerzeelse theatergezelschap Tierlantijn. Wij schreven onze stukken zelf. Er was heel wat animo in onze groep. Tot onze regisseur dit jaar stierf. De spirit in ons gezelschap was weg. Dat neemt niet weg dat ik nog steeds erg kan genieten van voorstellingen. Optredens van De Frivole Framboos, Kommil Foo, Wim Helsen en Wouter Deprez vind ik schitterend. Bij een voorstelling van danser José Navas werd mij ooit gevraagd om voor een optimaal geluid te zorgen. In dat soort opdrachten kan ik helemaal opgaan.’
Het woord ‘Rode’
Zelf woont Paul niet in Rode, maar in Opwijk. ‘De afstand stoort me niet. Voor mij is het allerbelangrijkste dat de algemene sfeer meezit.’ Wat het woord Rode zoal allemaal bij Paul oproept? ‘Wist je dat Rode ook een merknaam van Australische microfoons is? Verder roept Rode bij mij beelden op van rode pepers, rode rozen, een rode lap op een stier en mooie rode theaterstoelen. Die hebben trouwens een bijzondere functie. Als het zaallicht uitgaat, lijken de rode stoelen snel zwart en vallen ze niet op in de ruimte die bijna donker is. Handig, want zo kan de aandacht naar het podium geleid worden.’
Blijven dromen
Dat Paul er zin in heeft om de komende jaren zijn beste beentje voor te zetten, staat buiten kijf. ‘Ik hou van probleemoplossend denken. Dus laat de uitdagingen maar komen. Zelf ben ik weliswaar niet meteen een grote prater, ik ben eerder een luisteraar en een doener. Ik hou ervan om met innoverende oplossingen voor de dag te komen.’ Of Paul (Polle voor de vrienden) nog dromen heeft? ‘Muziek schrijven zoals de talentrijke componist Hans Zimmer, dat zegt me nog wel wat. Ik besef dat het hoog gegrepen is, maar ik wil blijven dromen. Zo leg je de lat voor jezelf hoog en bereik je zaken waarop je trots kan zijn. Laat dit alvast de inzet voor mijn verdere toekomst bij ‘de Rand’ zijn.’
Tekst: Nathalie Dirix
Foto: © Tine de Wilde
Uit: buurten oktober 2024
