Boesdaalhoeve uit de steigers

Nieuw dak

‘We zijn inmiddels zes jaar bezig met infrastructuur- en renovatiewerken aan de Boesdaalhoeve’, zegt Ivan Bruggeman, directeur techniek, infrastructuur, preventie en ICT van vzw ‘de Rand’. ‘De gebouwen dateren van 1773 en hadden een grondige renovatie nodig. Het dak ging eraf, er kwam nieuwe isolatie en nieuwe dakpannen die extra glanzend zijn. Dat is nodig omdat er veel mos voorkomt in het bosgebied rondom de Boesdaalhoeve. Voortaan verbruiken we zo’n 22 % minder gas.’

‘Verder zijn er 90 nieuwe zonnepanelen, verspreid over de daken van de Grote Schuur en de Graanzolder. Die verwekken het vermogen van ongeveer tien gezinnen per jaar. De aanleg was niet zo eenvoudig. De Boesdaalhoeve is immers een beschermd monument, waardoor er strenge voorwaarden voor renovatie gelden, opgelegd door het Agentschap Onroerend Erfgoed van de Vlaamse overheid. De zonnepanelen zijn goed voor zo’n 70 % van ons eigen elektriciteitsverbruik. We bekijken nog of we later zullen investeren in batterijen, want we verbruiken vooral ’s avonds elektriciteit tijdens de verschillende soorten activiteiten, zoals vergaderingen, voorstellingen … Door daarnaast nog ledverlichting te installeren, daalde het elektriciteitsverbruik 15 tot 20 %.’

Splinters in de plankenvloer

Deze zomer volgde dan het sluitstuk van de grote infrastructuurwerken. ‘De plankenvloer van de grote zaal van zo’n 400 m² is van kwalitatief maar droog materiaal. Door gebruik van zware materialen zoals een hoogtewerker, maar ook materiaal voor het opzetten van geluid en licht, craqueleert de plankenvloer. Er kwamen fijne scheurtjes in die resulteren in uitstekende splinters. Daar kan je moeilijk balletles op geven. Onder de vloer zit ook vloerverwarming. Nu hebben we de planken eruit gehaald en er een vloerchape in gegoten. Die kon opdrogen tijdens het bouwverlof. Na het bouwverlof volgde dan de toplaag. Dat is een gietvloer, transparanter qua materiaal, waardoor warmte van de vloerverwarming beter doorkomt en je dus efficiënter de zaal verwarmt.’

Poreuze zandsteen

‘Tegelijk hebben we de vochtproblemen in ’t Klaske en het Doe-Atelier aangepakt. De Boesdaalhoeve is in poreuze zandsteen gebouwd. Er zijn geen funderingen, de muren zijn gebouwd op aangevulde zavel en aarde. Er zit ook veel salpeter in de ondergrond, afkomstig van de urine en ontlasting van dieren vroeger. Regenwater stroomt door het niveauverschil onder de hoeve heen, waar de klasjes zijn. De muren slorpen het vocht op en dat geeft vochtproblemen, eerst in de buitenmuur, later in de binnenmuur. Die hebben we moeten aanpakken, maar dat bleek niet zo eenvoudig te zijn. Pak je het ene vochtprobleem aan, dan kan het zich verplaatsen naar een andere ruimte.’

Berm afgegraven

‘Om te beginnen hebben we een aarden berm van drie meter hoog aan de zijkant afgegraven. Maar dan verschoof het vochtprobleem naar de binnenmuren. De sanering nu omvat het verwijderen van het pleisterwerk van de binnenmuren. De muren zijn vervolgens heropgebouwd, na een behandeling met een soort gel tegen het opstijgend vocht. Er is een cementlaag tegen gezet en nadien het pleisterwerk. Nu moet alles zes tot negen maanden drogen. In afwachting kunnen beide lokalen opnieuw gebruikt worden door onder meer de Academie Orfeus van Alsemberg.’

‘Daarmee zijn de grote infrastructuurwerken in de Boesdaalhoeve afgerond. Ook de andere gemeenschapscentra van vzw ‘de Rand’ worden aangepakt en energetisch en structureel in orde gezet via investeringen van verschillende agentschappen van de Vlaamse overheid.’


Tekst: Joris Herpol
Foto: Joris Herpol
Uit buurten september 2026