Tom Dice en Kato Callebaut van The Starlings blikken vooruit naar hun concert in de Boesdaalhoeve

Ze vinden het leuk om tijdens intiemere voorstellingen, waarbij ze dicht bij het publiek zitten, de tijd te nemen om hun liedjes te kaderen, het verhaal erachter te vertellen, vertelt Tom Eeckhout alias Tom Dice ons in zijn vertrouwde koffiebar in thuisstad Eeklo. De artiestennaam dateert al van toen hij op de middelbare school in het rockbandje The Dice zat. Hij brak door in 2010 met Me & my guitar, waarmee hij zesde werd op het Eurovisiesongfestival.

Generatiegenote Kato Callebaut, solo kortweg Kato, verscheen een jaar later op het voorplan in Idool en pakte Vlaanderen niet in met een gitaar, maar met een ukelele. In 2018 werden ze een koppel en even later een muzikaal duo.

Kato is er vanochtend niet bij omdat dochter Nova vorige nacht ziek is geworden en er niet meteen opvang was. ‘Het eerste jaar na de geboorte zaten we echt soms met de handen in het haar, omdat we geen tijd meer vonden om te schrijven. Nu ze iets ouder is, begint er weer wat meer structuur in onze levens te komen. Maar als we een idee hebben, nemen we het nog vaak snel even op, om het op een later moment verder uit te werken. Vroeger gebeurde alles wat spontaner, nu moeten we er vaak onze agenda bijnemen.’

Een van die liedjes met een verhaal is Supernova. ‘We schreven het toen Nova in de wieg naast ons lag te slapen, zich nog grotendeels onbewust van de wereld om haar heen. Tijdens de opnames hebben we haar door de micro ook haar eerste klankjes laten zingen. In onze akoestische set proberen we steeds een mooi evenwicht te vinden tussen een lach en een traan. We proberen er zelf van te genieten en er tegelijk een helende avond van te maken. De intieme setting in de Boesdaalhoeve is daar trouwens uiterst geschikt voor.’

Hou vol

Als Dice één nummer uit het Starlingsrepertoire mag kiezen waar hij het meest trots op is, gaat hij niet helemaal onverwacht voor Rollercoaster, de song waarmee ze in 2023 uiteindelijk net niet de Belgische Eurosongfinale wonnen, maar dat voor hen vooral een openhartig relaas was van het jaar waarin ze hun sterrenkindje verloren. ‘Toen het verscheen, is onze inbox werkelijk ontploft. We hebben toen honderden persoonlijke berichten gekregen om ons te bedanken dat we het thema op de agenda hadden gezet, vooral van jonge vrouwen die ook een kindje verloren hadden. Als we het live spelen, zien we een deel van het publiek nog steeds een beetje stiller worden, net omdat het zo herkenbaar is. Het is niet omdat Kato intussen moeder is geworden dat we het thema nu wegmoffelen. Het blijft belangrijk om het bespreekbaar te houden. Al kan ik niet ontkennen dat het ouderschap nog een extra laag aan de song heeft gegeven. We zingen ook echt hold on, hou vol, het komt wel weer goed. Het leven heeft genoeg moois te bieden.’

Iets persoonlijks universeel kunnen maken, geeft volgens Dice ook live het meest energie. ‘Dat ook wij voelen dat de mensen iets voelen, is cruciaal.’

Mooie match

Omdat ze samenleefden, waren ze organisch zonder ook samen te schrijven en te zingen. ‘Dat onze stemmen zo goed blenden, was ons geluk. Mijn manager zei meteen dat we er iets mee moesten doen. Hij hoorde iets speciaals, terwijl wij ons gewoon aan het amuseren waren. Maar als we samen op een podium staan, zie je natuurlijk dat wij één geheel vormen. Dat is anders dan bij een duet, dat ik eerder weleens gedaan had, met Lize Feryn of de Franse zangeres Elisa Tovati.’

Ook op andere vlakken matchte het: ‘Ik ben vlot met melodieën, Kato met tekst. Dat we heel snel vonden wat we samen wilden doen, heeft het doen werken. Het voelde nooit als: we moeten iets doen omdat we een koppel zijn. Het gebeurde natuurlijk. We hebben het ook nooit als een job gezien. We waren gewoon creatief bezig. Dat is een groot deel van hoe we zijn, ook in onze relatie. Intussen is het veel meer geworden dan we verwacht hadden toen we eraan begonnen. Had je me in 2019 gezegd dat we drie jaar later in de Lotto Arena zouden staan, zou ik je niet geloofd hebben.’

Solo

Dat ze er binnenkort met The Starlings even mee stoppen, vindt Dice in zekere zin logisch. ‘De band bestaat nu zes jaar. We zijn zelfs tijdens de pandemie blijven optreden en hebben intussen drie albums uitgebracht. Het leek een ideaal moment om iets anders te doen. Kato is intussen ook yogalerares en ik begeleid tegenwoordig een jonge artieste, maar we willen vooral onze eigen solocarrière oppikken.’

Zo heeft Kato met Veel te laat al een single uit die wat in het verlengde ligt van de Nederlandstalige poprevival. ‘Het is nieuw voor haar, maar ik hoor haar graag bezig in het Nederlands. We hadden al eens een liedje voor Camille geschreven, en toen kwam de tekst ook vooral van haar. Het ligt haar gewoon.’

Zelf werkt hij intussen ook aan nieuwe demo’s. ‘Maar bij mij duurt het altijd wat langer. Ik zie liever eerst het hele plaatje voor me alvorens ik ergens mee uitpak.’ Bestaat de droom om ooit op Rock Werchter te staan nog bij de singersongwriter die vroeger een grote fan was van Muse en Damien Rice? ‘Ik ging er tussen mijn 15e en 25e ieder jaar naartoe. Het publiek van The Starlings neigt misschien eerder naar TW Classic. Maar solo, wie weet, al wil ik me er niet op vastpinnen.’

Tekst: Tom Peeters
Foto: © Tine De Wilde
Uit: buurten september 2025