‘De bib is veel meer dan een plek om boeken te lenen’ - Interview met bibliothecaris Hildegard De Geyter

Bezoekers van de bibliotheek zijn Hildegard De Geyter, geboren en getogen in Sint-Genesius-Rode, zeker al tegen het lijf gelopen. Sinds december 2024 is ze de nieuwe bibliothecaris, en ze brengt een pak ervaring en kennis mee. ‘En te zeggen dat ik tijdens een eerdere selectieronde geen kandidaat was’, vertelt Hildegard. ‘Ik werkte op dat moment in de bibliotheek van Beersel. Ik zat daar goed. Ik was verantwoordelijk voor de jeugdfictie en de stripcollectie en ik deed dat met veel plezier en enthousiasme. Ik had niet de intentie om er te vertrekken. Tot ik de vacature voor bibliothecaris in Sint-Genesius-Rode op Facebook zag passeren. Ik kon me helemaal terugvinden in de functiebeschrijving, waardoor ik ben beginnen na te denken of het na bijna 17 jaar geen tijd was om uit mijn comfortzone te treden. Soms moet je iets leuks en comfortabels achterlaten om aan een nieuw hoofdstuk te beginnen. Het was in dezelfde branche, maar betekende wel een nieuwe uitdaging.’

Met open armen ontvangen

Boeken hebben altijd een belangrijke rol gespeeld in haar leven, zo vertelt Hildegard. ‘Thuis was er echt een leesen voorleescultuur. Mijn grootvader heeft zelfs nog een bijbaan als bibliothecaris gehad. De eerste bibliotheek waar mijn vader me mee naartoe heeft genomen, was die van Sint-GenesiusRode. De bib bevond zich toen nog onder het cultureel centrum. In de weken nadien heb ik de hele tijd bibliotheekje gespeeld. Om er dan nu, na al die jaren, echt te werken. Naar mijn aanvoelen is de cirkel nu rond. Ondanks mijn liefde voor boeken stond het zeker niet in de sterren geschreven dat ik ooit in een bibliotheek aan de slag zou gaan. Ik ben eerst voltijds mama geweest. Met vier kinderen had ik mijn handen vol. Destijds heb ik wel een opleiding Bibliotheek- en informatiekunde gevolgd, maar dat was uit interesse en om thuis mijn eigen boekencollectie goed te organiseren. Toen de kinderen ouder werden, had ik opnieuw meer tijd. Ik belandde op een bepaald moment eerder toevallig op een jobbeurs en vroeg er of ze iemand konden gebruiken met een bibliotheekdiploma. Vrijwel meteen kon ik beginnen in de bibliotheek van de stad Halle. Nadien heb ik de overstap gemaakt naar Beersel.’

Die veilige haven heeft Hildegard nu achtergelaten, al is de bibliotheek van Sint-Genesius-Rode haar zeker niet onbekend. ‘Als toen nog jonge moeder kwam ik hier iedere week over de vloer. En ik kende het team via de jaarlijkse netwerkdagen van de regiobibs. Ik ben hier echt met open armen ontvangen. Samen met de teamleden zijn we door onze verschillende leeftijden en interesses van alle markten thuis. Dat is alleen maar positief voor onze dienstverlening en samenstelling van de collectie.’

Ontmoeting en uitwisseling

Er staan Hildegard en haar team boeiende tijden te wachten. De nieuwe schepen Caroline Louveaux kondigde immers aan dat de gemeente via het meerjarenplan middelen uittrekt om de bibliotheek om te vormen tot een aangename lees- en ontmoetingsplek met zelfscanning. ‘Zo kunnen de personeelsleden een actievere rol spelen, eerder dan enkel inwoners te helpen bij uitlenen’, zo staat in de beleidsnota te lezen.

Een visie die Hildegard helemaal kan onderschrijven. ‘De mogelijkheid om materiaal zelf te scannen, moeten we hier nog uitrollen. Er is voor gekozen om de vernieuwing van de vloer te laten samenvallen met de installatie van een zelfscan. Dat is gepland voor de komende jaren. Momenteel doen we alles manueel aan de balie, dat is zeer arbeidsintensief. Op drukke momenten, zoals in het weekend en na de school, geeft dat soms lange files. Ik ben altijd verwonderd over het geduld dat de mensen hebben en het begrip voor de soms lange wachttijd. De komst van een zelfscan zal de baliedruk verminderen en de medewerkers meer mogelijkheden geven om ook in drukke momenten klanten te helpen. Anderzijds geven deze momenten aan de balie ook veel kansen voor ontmoeting en uitwisseling. Daarom is het idee om de zelfscan te introduceren mét behoud van de mogelijkheid om te ontlenen aan de balie. Wie gehaast is, kan aan de zelfscan. En wie graag wat menselijk contact heeft, kan bij een medewerker terecht.’

Open op zondag

Over de toekomstige inrichting van de bib en de opstelling van de verschillende collecties wordt momenteel gebrainstormd. ‘Het is wel al duidelijk dat de toekomstige bibliotheek er één met verschillende functies wordt. Gebruikers kunnen er terecht voor zowel ontspanning als informatie, voor ontmoetingen, om te studeren, lezingen te volgen en levenslang te leren. Ik geloof zeker dat de huidige bibliotheek groot genoeg is, al wordt het wel wat puzzelen om de verschillende functies en de collectie te integreren. Ik kijk echt uit naar dit project. Maar overhaasten is niet verstanding. En uiteraard zal er veel overleg aan voorafgaan met de schepen, de diensten en de medewerkers.’

‘De schepen is sterk betrokken bij het reilen en zeilen van de bibliotheek. We vinden elkaar in onze gedeelde liefde voor boeken en sociaal engagement. Ze begrijpt dat een bibliotheek zo veel meer is dan enkel een plek om boeken te ontlenen. De bibliotheek is ook belangrijk voor leesbevordering, en ze heeft een sociale rol. Je hebt ouderen die hier iedere dag hun krant komen lezen, mensen die hier aan telewerk doen, jongeren die hun huiswerk maken of samen tijd doorbrengen … Op dinsdag, woensdag en donderdag is de bibliotheek bewust na schooltijd open. Zo komen er hier kinderen die thuis geen laptop of printer hebben. Zo zorgen we er mee voor dat ze de dag nadien in orde zijn met hun taken en opdrachten. Dat geeft voldoening, en dat moeten we blijven doen.’

Wat de bib van Rode onder meer zo uniek maakt in de streek, is dat ze als enige open is op zondag. En dat zal zo blijven. ‘Dat is onze topdag. Er komen veel families met kinderen die grote hoeveelheden ontlenen. De zadenbib, waarvan de zaden ons worden aangereikt door de organisatie TomorRode, valt ook echt in de smaak. We werken nauw samen met tal van verenigingen. Ook met de Nederlandstalige scholen is dat het geval. Met de Franstalige scholen zijn er contacten, we zoeken nog uit hoe we voor hen een meerwaarde kunnen betekenen.’

Tekst: Jelle Schepers
Foto: © Tine De Wilde
Uit: buurten februari 2026